Stop met assessments; vraag het gewoon de wagenparkbeheerder!

Bloggen is ook kleur bekennen. Een mening geven. En bloggen is ook het risico lopen dat toekomstige opdrachtgevers of werkgevers je naam gevoeglijk van het lijstje schrappen als ze zien hoe je denkt over zaken. Bijvoorbeeld over sommige assessments. Twee keer is een assessment de reden geweest niet met mij verder te gaan. Toevallig allebei de keren na een goed gesprek met de manager van de afdeling, en toevallig waren de beide managers destijds enthousiast over de persoonlijke klik en de vakinhoudelijke match tussen mij en de organisatie.

Ik schets er ééntje. Het assessment werd afgenomen door een extern bureau. Ik ging het gesprek open aan want van manipuleren houd ik niet. Ik had ook tevoren niet “geoefend”. Ik sprak met de psycholoog o.a. over het valideren van de tests en de bruikbaarheid. De psycholoog zei tussen neus en lippen door dat hij de test wel een beetje had aangepast. Er klonk wat trots in zijn stem… Ik moest moeite doen mijn wenkbrouwen niet te fronsen. “Een beetje aangepast?!” Een beetje van Knorr en een beetje van mezelf, moet de psycholoog gedacht hebben, waarbij Knorr het equivalent zou moeten zijn van een bekende en zorgvuldig gevalideerde test en “een beetje van mezelf” een aantal vragen erbij of er doorheen of – enfin, u weet wel.

De meeste vragen waren volgens het principe: “Wat past beter bij u” en dan moest je tussen twee of drie stellingen kiezen. Bijvoorbeeld: “Van mensen die ik bewonder neem ik snel adviezen aan” en “Ik probeer graag iets nieuws uit”… Ik heb destijds op school een exact pakket gehad. Wiskunde, natuurkunde, scheikunde, biologie, zoiets. Mijn exacte brein stagneert met dit soort vragen. Want de ene stelling zegt iets over de mate van advies-opvolgings-bereidheid met verschillende parameters, (“van mensen die je bewondert”). De andere stelling zegt iets over mijn neiging iets nieuws uit te proberen. En zet dat dan maar uit op een schaal van 0 tot 10 om zodoende in staat te zijn ze tegen elkaar af te wegen. Mijn wiskundige instelling zegt dat deze grootheden niet met elkaar te vergelijken zijn. Het is alsof je antwoord moet geven op de vraag: Is dit zwarter dan dat dat zwaar is? Van zwart kun je weliswaar een denkbeeldige 100% definiëren. Maar wat is 100% qua gewicht in zijn algemeenheid, en hoe kun je dit dan in schalen naast elkaar zetten? Maar ja, zegt dan de psycholoog; “juist omdat jij daar zo moeilijk over doet, zegt al iets over jou”. Zo ken ik er nog wel een paar. Wat is het verschil tussen een dood vogeltje? Des – te – groener, des – te-zwemtie!

Kies maar wat beter bij je past: “Ik breng mijn vrije tijd graag door met vrienden” en “Ik schaam me niet snel voor mijn fouten”. Geef mijn portie maar aan fikkie. Nog eentje? “Ik maak graag grapjes” en “Ik probeer me graag in te leven in de ander om erachter te komen wat hij of zij voelt”. Als het al waar was, dan is de uitdrukking “Ik maak graag grapjes” van een infantiliteit waar de grootste grappenmaker ver van wil blijven.
Maar goed. Misschien is het juist om te testen hoe wij hier op reageren. De psycholoog heeft dat misschien wel expres gedaan. “De kandidaat kan niet kiezen!” Ik heb tamelijk nonchalant de test ingevuld. Want het was het beste als ik “impulsief” zou reageren. Verder heb ik het losgelaten, maar ik hoor u zeggen “Nee Syl, dat doe je niet anders schrijf je er niet over”… Da’s waar.

Maar aan alle HR-mensen heb ik nog de volgende tip! Je kunt flink besparen als je het met je assessments volledig over een andere boeg gooit. Ik werkte bij een groot bedrijf met een fors wagenpark. We hadden daar een fleetmanager, die prima kon voorspellen hoe de verschillende medewerkers het op termijn zouden gaan doen. De manier waarop de nieuwe medewerker vóór zijn indiensttreding met de fleetmanager over de aanschaf van de lease-auto communiceerde, bleek een zeer betrouwbare prognostische faktor! De toon die daarbij gehanteerd werd; óf, en zo ja hoe afspraken werden nagekomen; de onderhandelingsvaardigheden, de zelfredzaamheid… . Onze collega van het wagenpark was goud waard….. Hij kon prima voorspellen hoe succesvol de betreffende medewerker zou gaan worden.

Deze collega is nog steeds actief op het gebied van fleetmanagement. Maar niet meer bij het bedrijf waar ik werkte. Hij is nu in te huren en dat is best aan te bevelen. Want als je hem binnenhaalt, dan hoef je geen Knorr meer. Naam en adres bij mij op te vragen!

3 thoughts on “Stop met assessments; vraag het gewoon de wagenparkbeheerder!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s