Horeca is een vak

“Maar zag je dat dan niet? Die man en die vrouw aan dat tweetje.”. Ik had niets gezien. Maar als je met een exkroegbaas in de kroeg zit, kun je ervanuit gaan dat je niets hoeft te missen, tenminste, als hij bereid is zijn observaties met je te delen. Net zoals op het water heeft hij schijnbaar 4 paar ogen, en 5 paar oren. Leo heeft in een minuut door hoe de stemming is in de kroeg, heeft na een tien minuten een eerste analyse gemaakt van het volk dat er normaal gesproken komt, en na het bestuderen van het inventaris volgt zijn prognose omtrent de levensvatbaarheid van het etablissement….
Nee, hij is geen Herman Bijker. Maar zijn kritische blik raakt hij niet kwijt al is het inmiddels wel lang geleden dat hij zijn eerste café had.

Onderweg  in het buitenland als we op vakantie zijn kan hij goedkeurend zitten kijken naar de vakbekwame bediening, vaak al wat op leeftijd, in goedlopende horecagelegenheden. “Hier is horeca nog een vak”,  mijmert hij dan niet zelden. “Een vak met aanzien’. En dat is in Nederland ver te zoeken. Hier wordt vaak een beroep gedaan op studenten en jonge mensen in horeca en hotelwezen, die net als ze de kneepjes van het vak gaan leren, weer vertrekken om een échte baan te zoeken. Ironisch gezien  begon Leo zelf ook al op zijn zeventiende als nachtportier in een Rotterdams hotel. De taakomschrijving was kort maar duidelijk; zoveel mogelijk kamers verhuren met zo min mogelijk last voor de hotelgasten. Dus druktemakers of lawaaimakers moesten geweerd worden. En achter de grote balie in de nachtelijke uren  tussen de voordeur en de receptiebalie maakte hij zijn keuze; Ga ik deze persoon inschrijven of wordt de boodschap:  “Sorrie, geen kamer meer vrij”. Los van zijn inschattingsvermogen  moest hij het hebben van zijn zelf ontwikkelde selectiecriterium: de schoenen. Als de schoenen niet pasten bij de rest van de kleding, dan klopte er iets niet. Dan waren er rare dingen aan de hand, en rare dingen moesten we niet hebben in het hotel. Dus dan was het hotel vol.

Horeca is een vak. Een vak dat je leert op school, maar soms ook ś nachts, achter de balie van een Rotterdams hotel

4 thoughts on “Horeca is een vak

  1. Hi Sil, heel herkenbaar. Ik heb ook zo’n man die alles weet, in dit geval van winkels. Dankzij een leven lang winkels opzetten en haalbaarheidsonderzoeken doen. Een stap binnen, weet hij direct of de winkel volgend jaar nog bestaat, wat er mis is aan de inrichting, wat er mis is aan you name it. Soms heel irritant, ik hoef het niet allemaal te weten. Maar ja, hou het maar eens tegen!

  2. En als je schoenen nou vieze gympen zijn en je kleding sloeberig? Dat past prima bij elkaar…. Of is het dan ook funky business? 😉

    • Hoi Janneke, het is denk ik tegenwoordig niet zo makkelijk om conclusies te trekken. Destijds was het makkelijk; als de schoenen niet bij de outfit paste, dan had men zich verkleed ofzo. Dat was raar. Nu kan alles, inclusief sloeberig en gympen horen niet wit te zijn, maar wat grauw…. Leo zetten we maar niet meer achter de balie van een hotel….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s